Prorok według Biblii to Boży posłaniec, który nie tyle przepowiada przyszłość, ile przemawia w imieniu Boga do ludzi. Głównym zadaniem proroka jest obwieszczanie woli Boga i wzywanie ludzi do nawrócenia oraz przekazywanie im pouczeń i ostrzeżeń. Pismo Święte, obok prawdziwych proroków posłanych przez Boga, ukazuje także wielu fałszywych. Również dzisiaj, w dobie indywidualizmu, subiektywizmu i relatywizmu, spotykamy się z niebezpiecznymi poglądami i naukami tych, którzy powołują się na Pana Boga. Dlatego potrzebujemy wskazówek i kryteriów, by odrzucać to, co z pozoru jest dobre i przyjemne dla ucha, a tak naprawdę jest zafałszowaniem Ewangelii i nieprzyjęciem wezwania do nawrócenia. Dzisiejsze słowo Boże daje nam w tej materii kilka podpowiedzi.

W pierwszym czytaniu prorok Jeremiasz żali się, że ilekroć zabiera głos, musi obwieszczać: „Gwałt i ruina!”, co powoduje jego odrzucenie, wręcz codzienną zniewagę i pośmiewisko. Przykładem tego była prorocza zapowiedź zniszczenia Jerozolimy i niewoli babilońskiej, która wywoła konflikt z fałszywym prorokiem Chananiaszem, przepowiadającym nadchodzącą pomyślność. Wtedy to prorok Jeremiasz sformułował jedną z bardziej fundamentalnych zasad rozeznawania prawdziwości proroka. Powiedział: „Prorocy, którzy byli przede mną i przed tobą od najdawniejszych czasów, prorokowali przeciw licznym krajom i przeciw wielkim królestwom o wojnie, nieszczęściu i zarazie. Prorok, który przepowiada pomyślność, będzie uznany za proroka prawdziwie posłanego przez Pana, gdy się spełni przepowiednia prorocka” (Jr 28, 8-9). W naszych czasach prorokiem z nieba, który wzywał do nawrócenia i przestrzegał przed II wojną światową, była Maryja z Fatimy. Jak podkreślił papież Benedykt XVI, łudziłby się ten, kto sądziłby, że Jej prorocka misja została zakończona. Matka Boża wciąż przestrzega nas przed zgubnymi skutkami grzechu i poucza, że z głoszeniem Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie nierozerwalnie złączone jest wezwanie do nawrócenia.

Dobrze rozumiał to św. Paweł Apostoł, który sam pod Damaszkiem przeżył głębokie nawrócenie i który nie chciał znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. Apostoł Narodów przestrzega nas dzisiaj, abyśmy nie brali wzoru z tego świata, lecz przemieniali się przez odnawianie umysłu. Oznacza to, że w poszukiwaniu woli Bożej, a więc tego, co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe, należy kierować się logiką Ewangelii. Ona zaś nie tylko nie ma nic wspólnego z duchem tego świata, ale również często nie idzie w parze z naszymi ludzkimi pragnieniami. Boleśnie przekonał się o tym św. Piotr, który po ludzku zareagował na proroczą zapowiedź Pana Jezusa o Jego odrzuceniu, męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Dobitne słowa Chrystusa: „Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”, skierowane do przyszłej Głowy Kościoła, należy również zaadresować do tych, którzy w życiu swoim i całego Kościoła chcieliby wymazać krzyż oraz wezwanie do radykalnego nawrócenia.

Weźmy zatem do serca słowa Pana Jezusa: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”, i stosujmy je w konkretach naszego życia.