Święty Jan urodził się w Skoczowie. Studiował w Pradze i Grazu. W marcu 1609 r. otrzymał święcenia diakonatu z rąk kard. Franciszka Dietrichsteina. W tym samym roku w Brnie przyjął święcenia kapłańskie. Przez 11 lat pracował w sześciu parafiach, z których ostatnią był Holeszów. Żył w Czechach opanowanych przez husytów, w czasach prześladowań katolików. Dał się poznać jako gorliwy misjonarz, dzięki któremu wielu protestantów powróciło do wiary katolickiej.

Kiedy czeska szlachta, w większości protestancka, zbuntowała się przeciw Austrii, hetman Moraw baron Lobkowicz i kard. Dietrichstein, a także kanonicy ołomunieccy i liczni duchowni katoliccy zostali aresztowani, a jezuici wypędzeni. Jan Sarkander początkowo się ukrywał, a potem postanowił zrealizować swoje dawne marzenie i nawiedzić sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej. Po powrocie na Morawy został oskarżony o zdradę stanu i uwięziony. Torturowany, namawiany do ujawnienia tajemnicy spowiedzi umarł śmiercią męczeńską 17 marca 1620 r. Został beatyfikowany 6 maja 1860 r. przez papieża Piusa IX. Jego kanonizacji dokonał Jan Paweł II w Ołomuńcu 21 maja 1995 r. W homilii ukazał świętego jako świadka sumienia. Następnego dnia w Skoczowie na Kaplicówce zaapelował również o formację sumień w naszej ojczyźnie.

Ciało św. Jana Sarkandra znajduje się w katedrze św. Wacława w Ołomuńcu w Czechach.

Św. Jan Sarkander, kapłan i męczennik ur. 20 grudnia 1576 r. zm. 17 marca 1620 r.