Reklama

Witaj, przez którą jaśnieje radość

2018-07-10 14:48

Aleksandra Wojdyło
Edycja toruńska 28/2018, str. I

Aleksandra Wojdyło
Rzesze pielgrzymów towarzyszą fi gurce Matki Bożej wkraczającej procesyjnie na plac przy sanktuarium w Lipach

Do jednego z najstarszych sanktuariów diecezji toruńskiej w Lubawie-Lipach w dniach 1-2 lipca przybywają tysiące pielgrzymów na odpust z okazji Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Matka Boża Lipska w słynącej łaskami figurze gromadzi pątników, którzy z pokorą klękają i wpatrują się z ufnością w malutką figurkę Matki, która nigdy nie opuszcza swych dzieci. Zatroskani o rodziny, dzieci, młodzież z wiarą powierzają Maryi swoje intencje. Proszą, dziękują, opowiadają o swym życiu, dzielą się, jak z ziemską matką, swymi codziennymi radościami i smutkami. A Ona zawsze im towarzyszy, wysłuchuje, bierze w ramiona, ukazuje drogę świętości, ale i mówi: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek mój Syn wam powie”. Oto jest odpowiedź na codzienne życie.

Żyć jak Maryja

Po uroczystych Nieszporach o Najświętszej Maryi Pannie 1 lipca z kościoła farnego pw. św. Anny do sanktuarium w Lipach wyruszyła procesja z figurą Matki Bożej, której przewodniczyli: bp Wiesław Śmigiel, kustosz sanktuarium ks. kan. Mieczysław Rozmarynowicz i dziekan dekanatu lubawskiego ks. kan. Marcin Staniszewski. Pielgrzymi przygotowywali się modlitewnie do powitania Maryi w Jej figurze, wysłuchując konferencji, odmawiając Koronkę do Bożego Miłosierdzia i modlitwę różańcową.

Mszy św. w Lipach przewodniczył bp Wiesław Śmigiel, prosząc Boga za wstawiennictwem Matki Bożej Lipskiej za kapłanów, rodziny, poszanowanie życia, młodzież i dzieci, także za wszystkich przeżywających osobiste problemy oraz o powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Witając uczestników uroczystości, ks. kan. Rozmarynowicz mówił o potrzebie odnowienia życia duchowego na wzór Maryi. Poinformował także o przygotowaniach do przyszłorocznej 50. rocznicy koronacji Matki Bożej Lipskiej. Słowa radosnego powitania Księdza Biskupa wypowiedziały także dzieci oraz przedstawiciele rodzin.

Reklama

W homilii bp Wiesław nazwał Maryję pierwszą ewangelizatorką, która zawsze prowadzi do Jezusa. Wskazał na postawy, którymi należy się kierować, aby na wzór Matki wypełniać słowa Jezusa Chrystusa. – Nigdy nie tracą na aktualności w życiu chrześcijańskim takie postawy jak: słuchanie Słowa Bożego, służba Bogu i drugiemu człowiekowi oraz prowadzenie życia w pełni modlitwy i kontemplacji – podkreślił bp Wiesław. W nawiązaniu do rocznicy 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę Ksiądz Biskup podkreślił potrzebę dziękczynienia Maryi za ochronę ojczyzny oraz ciągłego oddawania się Jej wstawiennictwu.

W dalszej części kaznodzieja objaśniał, jak Maryja i Magisterium Kościoła uczą słuchania Słowa Bożego. – Człowiek, który chce być blisko Pana Boga, powinien żyć Słowami Pana Boga, czytać i rozważać Pismo Święte – głosił Ksiądz Biskup. Uzasadniał konieczność katechizacji (a nie tylko lekcji religii) jako kolejnego sposobu przemawiania Boga do człowieka. Znacząco podkreślał miejsce drugiego człowieka jako narzędzia w ręku Boga w dążeniu do życia w świętości i mówił, że Maryja pokazuje, jak można innych prowadzić do Boga. Z kolei nawiązując do adhortacji papieża Franciszka, przypomniał o codzienności i zwyczajnej świętości tych osób, które żyją pośród nas i są otwarte na łaskę sakramentalną, na pomoc drugiemu człowiekowi i dawanie świadectwa wiary.

Na koniec zwrócił uwagę na hymn „Magnificat” jako na tzw. rewolucję miłości. Ci, którzy Bogu okazują cześć, pokornie przyjmują swój los, będą przez Boga wywyższeni. Ci zaś, którzy lekceważą nakazy Boga, zostaną upokorzeni w swej pysze. Jako ubodzy, pokorni i prości ludzie mamy mieć świadomość, że bez Boga i Matki Bożej wskazującej na Jezusa Chrystusa, nic sami nie możemy w naszym życiu uczynić.

Ofiarowali pątniczy trud

Kustosz sanktuarium podziękował ogromnej rzeszy pielgrzymów, którzy nie tylko z Lubawy, ziemi lubawskiej, ale również z wielu miast i wsi, indywidualnie i w formach zorganizowanych przybyli na święto do Maryi. Pieszy trud Matce Bożej ofiarowali pielgrzymi z Nowego Miasta Lubawskiego, Grodziczna, Zwiniarza, Lidzbarka, Kiełpin, Hartowca, Rumiana, Złotowa, Rożentala, Koszelew, Wąpierska, Prątnicy, Sampławy, Jamielnika, Rybna, Iławy. Liturgię Mszy św. ubogacił chór Appasjonata z Lubawy pod dyrekcją Marka Józefowicza oraz orkiestra dęta z Nowego Miasta Lubawskiego.

Sanktuarium w Lipach staje się również miejscem szczególnym dla modlitw za życie poczęte, ponieważ Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny to nie tylko spotkanie Maryi i św. Elżbiety, lecz także spotkanie Jezusa i św. Jana Chrzciciela w łonach swoich matek, dlatego po Mszy św. bp Wiesław udzielił błogosławieństwa dzieciom oraz matkom oczekującym narodzin swoich dzieci.

Po Mszy św. odbył się finałowy koncert 4. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego z udziałem aktorów Joanny Kreft-Baki i Mirosława Baki oraz muzyków: Róży Frąckiewicz (alt), Benedykta Frąckiewicza (saksofon, klarnet), Floyda Anthony’ego (wokalista muzyki gospel), kompozytora i kierownika festiwalu Tomasza Glanca (fortepian) oraz Miejskiej Orkiestry Dętej z Lubawy pod batutą Mateusza Raczyńskiego.

Msza św. z udziałem rolników i robotników, czuwanie modlitewne prowadzone przez zespół Synowie z Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu, Droga Krzyżowa ze świecami zakończyły uroczystości niedzielne w Lipach. Pasterka Maryjna o północy rozpoczęła drugi dzień świętowania w sanktuarium. Poranne czuwanie przy figurze Matki Bożej poprzedziło Mszę św., której przewodniczył biskup senior Andrzej Suski. Po odśpiewaniu Nieszporów uroczyście odprowadzono figurkę Matki Bożej do fary.

Tagi:
odpust sanktuarium

Rejowiec Fabryczny - odpust parafialny

2018-09-18 11:45

Katarzyna Herman

Katarzyna Herman

W niedzielę, 16 września, w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Rejowcu Fabrycznym odbyły się uroczystości odpustowe. Sumie przewodniczył dziekan dekanatu Chełm Zachód ks. kan. Józef Piłat; słowo Boże wygłosił o. Gerard, franciszkanin.

Wspomnienie liturgiczne Podwyższenia Krzyża Pańskiego sięga początków chrześcijaństwa. Obchodzone jest zarówno w obrządku wschodnim, jak i zachodnim. Związane jest z odnalezieniem relikwii krzyża Chrystusa, które według legendy przypisuje się św. Helenie, matce cesarza Konstantyna Wielkiego. Relikwie krzyża Jezusa Chrystusa są dla chrześcijan jednymi z najważniejszych przedmiotów czci. Największe zachowane kawałki krzyża znajdują się w kościele św. Guduli w Brukseli, w Bazylice Santa Croce w Rzymie oraz w Katedrze Notre Dame w Paryżu. W Polsce relikwie Drzewa Krzyża możemy znaleźć m.in. w bazylice Świętej Trójcy na Łysej Górze w Górach Świętokrzyskich oraz w bazylice oo. Dominikanów w Lublinie. Na terenie naszej ojczyzny znajduje się ponad 150 parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.

Podczas odpustowej homilii o. Gerard nawiązał do różnych historii, które związane są z krucyfiksem. Pierwszą z nich była opowieść o śladzie krzyża pozostawionym na trumnie Juliana Tuwima. Poeta pochodzenia żydowskiego sympatyzował z władzą komunistyczną i popierał sojusz Polski z ZSRR. Po jego śmierci, kierownik zakładu pogrzebowego zapytał Romana Brandstaettera, znajomego Tuwima, jakiego wyznania był jego zmarły kolega. Brandstaetter nie znał odpowiedzi na zadane pytanie, więc postanowili, że usuną krzyż, który znajdował się na trumnie. Po jego zdjęciu okazało się jednak, że na drewnie pozostał trwały ślad. Jak mówił o. Gerard, krzyż pokazuje drogę człowieka do Boga; jest metaforą codziennych trudów, z którymi musimy się zmagać w życiu. Krzyż jest również symbolem zwycięstwa nad śmiercią oraz nieskończonej miłości Chrystusa do człowieka. Odzwierciedla prawdziwą, niezależną od niczego wrażliwość na troski bliźniego.

Na zakończenie Mszy św. odbyło się wystawienie i adoracja krzyża oraz Najświętszego Sakramentu, a także procesja eucharystyczna, w której czynnie uczestniczyli m.in. uczniowie Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Reja. Za oprawę muzyczną uroczystości odpowiadał miejscowy chór. Parafia w Rejowcu Fabrycznym została erygowana 1 czerwca 1981 r. z terenów parafii Rejowiec i Pawłów. Mieszczący się przy ul. Jana Pawła II kościół został zaprojektowany przez Stanisława Michnika z Lublina i oddany do użytku w 1984 r. W budowę kościoła zaangażowani byli parafianie z Rejowca Fabrycznego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święty, który się nie starzeje

2018-09-12 10:40

Ks. Jacek Molka
Niedziela Ogólnopolska 37/2018, str. 24-25

To właśnie św. Stanisław Kostka (1550-68), który dokonał swojego żywota jako 18-letni młodzieniec w rzymskim nowicjacie Towarzystwa Jezusowego. Jego liturgiczne wspomnienie przypada 18 września.

Archiwum
Scipione Delfini, Stanisław Kostka, ok. 1560 r. nowicjat jezuitów w Szampanii

Patron Polski, polskiej młodzieży przemawia i dziś nie tylko do młodych, ale również do tych nieco starszych. Trzeba tylko na nowo odkryć jego przesłanie. Jest to ważne zwłaszcza w Roku św. Stanisława Kostki, który został ogłoszony przez naszych biskupów z racji 450. rocznicy jego śmierci, oraz w roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.

Owo niestarzejące się przesłanie przemawia z marmurowej rzeźby św. Stanisława znajdującej się w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Wiecznym Mieście. Nad nią widnieje obraz umiłowanej przez naszego rodaka Matki Bożej, która obsypuje go różami. Ten widok tak zapamiętał Cyprian Kamil Norwid: „Jeszcze na ram złoceniu róża jedna świeci: / Niby że, po obrazu stoczywszy się płótnie, / Upaść ma, jak ostatni dźwięk, gdy składasz lutnię. /

I nie zleciała dotąd na ziemię – i leci...”. Podobnie jest ze świadectwem życia św. Stanisława.

Determinacja i tęsknota za Bogiem

W czasie, kiedy Kościół w Polsce skoncentrowany jest w swoich duszpasterskich poczynaniach na Osobie i darach Ducha Świętego, a katolicki świat przygotowuje się do październikowego rzymskiego Synodu Biskupów, który m.in. będzie poświęcony młodzieży i łasce rozeznania swojego życiowego powołania, chyba nie ma lepszego świętego, na którym można by się wzorować. To przecież św. Stanisław przez całe swoje życie dawał świadectwo dojrzałej wiary. Stawiał sobie cele do zrealizowania i konsekwentnie do nich dążył. Mimo młodzieńczego wieku zachowywał się jak przystało na mężnego, dojrzałego mężczyznę, a jego wędrówka z Wiednia do Rzymu przeszła już do legendy.

Przyszedł na świat w Rostkowie na wskroś katolickim Mazowszu, w zamożnej i wiernej Kościołowi rodzinie, która odznaczała się patriotyzmem, wyrażającym się m.in. w wiernej służbie Ojczyźnie w czasach Jagiellonów i Wazów. Św. Stanisław właśnie w takiej atmosferze wyrastał. Niemniej jednak najważniejsza dla niego była wiara, bo przecież – jak sam mawiał – „ad maiora natus sum” (do wyższych rzeczy się urodziłem). Dlatego tak bardzo tęsknił za Panem Bogiem, co odnotowała Zofia Kossak-Szczucka w swojej – być może mniej znanej – powieści pt. „Z miłości”. Autorka, która pisała także dla „Niedzieli”, prezentuje w niej osobę św. Stanisława Kostki na tle XVI-wiecznej Europy. Czytamy tam m.in.: „Najświętsza Panienko (...), proszę Cię i suplikuję, byś mnie raczyła zabrać sobie jak najprędzej (...), aby (...) chwałę Twoją najcudowniejszą oglądać”.

Poddać się woli Pana

Dziś, kiedy borykamy się z kryzysem powołań kapłańskich i zakonnych, bardzo ważne jest, by podkreślić niezłomną wiarę św. Stanisława. Wyrażała się ona m.in. w kulcie Jezusa obecnego w Eucharystii i wzmiankowanej czci do Maryi. On po prostu trwał w katolickiej wierze i był wierny swojemu powołaniu. Poddawał się woli Pańskiej.

Świetnie scharakteryzowali św. Stanisława polscy biskupi w liście ogłaszającym jego rok. Warto przypomnieć fragment tego listu:

„Żyjąc w XXI wieku, nie powtórzymy dokładnie czynów św. Stanisława Kostki. Naszym zadaniem jest raczej zrozumienie ducha tego świętego, który nie dał się zwieść mirażowi wygodnego życia, zabezpieczonego majątkiem rodziców. Miał odwagę przeciwstawić się panującym modom i naciskom grupy. Nie chciał ani imponować, ani uczynić z życia jednej wielkiej rozrywki. Był silną osobowością, miał swoją klasę i styl. Do końca zachował wolność. To nie był młody człowiek, który nie wie, po co żyje, jest znudzony i apatyczny, żądający od innych, a niedający nic z siebie. Nie pozwalał sobie na eksperymenty w poszukiwaniu szczęścia. Wiedział, że ten świat nie zaspokoi jego tęsknot, że prędzej czy później poczułby się w nim oszukany lub zawiedziony. Wiedział, że charakter – to nie tylko sprawa dziedziczenia cech po przodkach, nie tylko wpływ środowiska, ale rzetelna praca nad sobą. Wiedział też, że stawać się dojrzałym człowiekiem, to podejmować trud rozwoju. Nie był mięczakiem, który mówi: taki już jestem, a zło usprawiedliwia słabością, obwinia innych, oskarża warunki i historię. Był czujnym ogrodnikiem wyrywającym chwasty słabości i grzechu, aby wyrosły piękne kwiaty i owoce. Uwierzył w miłość Boga i całym sobą na nią odpowiedział”.

Nic dodać, nic ująć.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Wraz z papieżem zastanówmy się nad „darem wolności”

2018-09-18 20:39

ts / Wilno (KAI)

Litewski arcybiskup Gintaras Grušas uważa, że zbliżająca się wizyta papieża Franciszka w krajach bałtyckich, dla mieszkańców Litwy, Łotwy i Estonii będzie dobrą okazją do zastanowienia się nad „darem i ceną wolności”.

VS/fotolia.com

Poprzez wizytę papieża z okazji 100. rocznicy niezależności krajów bałtyckich Stolica Apostolska podkreśliła swoje „nieprzerwane poparcie dla samostanowienia” tych trzech krajów i raz jeszcze dała ludziom więcej nadziei, napisał metropolita wileński i przewodniczący Konferencji Episkopatu Litwy na łamach „Europeinfos”, biuletynu wydawanego przez Komisję Episkopatów Wspólnoty Europejskiej (COMECE).

Dokładnie przed 25 laty, wkrótce po rozpadzie Związku Radzieckiego, złożył wizytę w krajach bałtyckich papież Jan Paweł II. Poprzez tę wizytę Ojciec Święty dodał otuchy tym krajom na nowym etapie ich życia jako niezależne republiki, stwierdził abp Grušas. Litewski hierarcha przypomniał, że Jan Paweł II mówił wówczas o wielu wyzwaniach stojących przed ludnością tych krajów. Wymienił przede wszystkim „życie w pojednaniu i odbudowę struktur społecznych, zwłaszcza w obliczu dążeń do zburzenia wieloletniej tradycji pokojowego współżycia w różnorodności religijnej i etnicznej oraz podsycania konfliktów tak, aby osiągnąć własne interesy polityczne”.

Przewodniczący episkopatu Litwy podkreślił też, że dziś nie chodzi już o uwolnienie od ucisku, ale o starania, aby odzyskaną wolność wykorzystać jak najlepiej dla dobra społecznego. Z zadowoleniem przypomniał, że na przestrzeni minionych 25 lat Litwa została członkiem Unii Europejskiej oraz NATO, „zawsze starając się o to, aby chronić ciężko wypracowanego pokoju”.

Ale jednocześnie kraj utracił co najmniej jedną czwartą ludności, przede wszystkim z powodu migracji zarobkowej. Kraj musi nadal pokonywać problemy socjalne, wśród nich duże różnice między bogatymi i biednymi.

Dla wielu Litwinów „sen o wolnym społeczeństwie” nie spełnił się, ostrzegł abp Grušas. Przyczyny tej sytuacji arcybiskup wileński upatruje m.in. w „zmianach wartości społecznych, mocno różniących się od wizji wolnego społeczeństwa, jaką mieli ludzie i o jaką walczyli”.

Papież Franciszek uda się z wizyta do trzech republik bałtyckich: Litwy, Łotwy i Estonii w dniach 22-25 września, dokładnie w 25. rocznicę historycznej wizyty św. Jana Pawła II. Pierwszym etapem papieskiej wizyty będzie Litwa w dniach 22 i 23 września.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem